یکی ازمعجزه های قرآن زیباسخن گفتن آن است اگربخوبی درآیات قرآن تفکرکنیم  می بینیم بسیارروشن ، لطیف وسنجیده سخن گفته است حتی وقتی روی سخنش باکفاراست نخواسته این زیبایی رابه هم بزنددرعین اتقان وحقیقت گویی زیباباآنان سخن می گوید .

سخن نیکوروزی انسان رازیادمی کندبرخلاف سخن زشت که روزی رامی برد

وقل لعبادی یقولواالتی هی احسن ان الشیطان ینزغ بینهم ان الشیطان کان للانسان عدوامبینا. سوره اسراء آیه52

وبه بندگانم بگو نیکوسخن بگوییدکه شیطان میانشان رابهم می زندزیراشیطان همواره برای انسان دشمنی آشکاراست

دیشب مثل دل من آسمان تاصبح باریدوصبح باهوایی پاک درطلوع خورشیددرخشید

شرح آیات داستان ذوالقرنین: 

باعرض معذرت شرح راپاک کردم زیرانمیدانم چراقلم بهم ریخته وتمام نوشته هانامفهوم شده باآبدیت بعدی درست شده برمی گردم 



تاریخ : شنبه 7 دی 1398 | 09:24 ق.ظ | نویسنده : معصومه شعبانی | نظرات

تولدعیسی مسیح ع برمومنان مبارک 
****
تحریم
والله بی کفایتی دست اندرکاران کاررابجایی رسانده تحریم رابهانه ای قرارداده اندهربلایی سرمردم بی گناه بیایدپنجره راکه بازمی کنی خورشیدوآسمان پردودوغباربوی گندتعفن اضافه برآن فضای تهران راپرکرده مگرخدامددی کندوگرنه ماکسی رانمی شناسیم که به مردم بی گناه کمک کند
____________________

وَیَسْأَلُونَكَ عَنْ ذِی الْقَرْنَیْنِ قُلْ سَأَتْلُو عَلَیْكُمْ مِنْهُ ذِكْرًا ﴿۸۳

و از تو در باره ذوالقرنین مى ‏پرسند بگو به زودى چیزى از او براى شما خواهم خواند (۸۳) 

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِی الْأَرْضِ وَآتَیْنَاهُ مِنْ كُلِّ شَیْءٍ سَبَبًا ﴿۸۴

ما در زمین به او امكاناتى دادیم و از هر چیزى وسیله‏ اى بدو بخشیدیم (۸۴) 

فَأَتْبَعَ سَبَبًا ﴿۸۵

تا راهى را دنبال كرد (۸۵) 

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِی عَیْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا قُلْنَا یَا ذَا الْقَرْنَیْنِ إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِیهِمْ حُسْنًا ﴿۸۶

تا آنگاه كه به غروبگاه خورشید رسید به نظرش آمد كه [خورشید] در چشمه‏ اى گل‏آلود و سیاه غروب مى ‏كند و نزدیك آن طایفه‏ اى را یافت فرمودیم اى ذوالقرنین [اختیار با توست] یا عذاب مى ‏كنى یا در میانشان [روش] نیكویى پیش مى‏ گیرى (۸۶) 

قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ یُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَیُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا ﴿۸۷

گفت اما هر كه ستم ورزد عذابش خواهیم كرد سپس به سوى پروردگارش بازگردانیده مى ‏شود آنگاه او را عذابى سخت‏ خواهد كرد (۸۷) 

وَأَمَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاءً الْحُسْنَى وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا یُسْرًا ﴿۸۸

و اما هر كه ایمان آورد و كار شایسته كند پاداشى [هر چه] نیكوتر خواهد داشت و به فرمان خود او را به كارى آسان واخواهیم داشت (۸۸) 

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿۸۹

سپس راهى [دیگر] را دنبال كرد (۸۹)

 

حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِهَا سِتْرًا ﴿۹۰

تا آنگاه كه به جایگاه برآمدن خورشید رسید [خورشید] را [چنین] یافت كه بر قومى طلوع میکرد كه براى ایشان در برابر آن پوششى قرار نداده بودیم (۹۰) 

كَذَلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَیْهِ خُبْرًا ﴿۹۱

این چنین [مى ‏رفت] و قطعا به خبرى كه پیش او بود احاطه داشتیم (۹۱) 

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿۹۲

باز راهى را دنبال نمود (۹۲) 

حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَیْنَ السَّدَّیْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا لَا یَكَادُونَ یَفْقَهُونَ قَوْلًا ﴿۹۳

تا وقتى به میان دو سد رسید در برابر آن دو [سد] طایفه‏ اى را یافت كه نمى‏ توانستند هیچ زبانى را بفهمند (۹۳) 

قَالُوا یَا ذَا الْقَرْنَیْنِ إِنَّ یَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَیْنَنَا وَبَیْنَهُمْ سَدًّا ﴿۹۴

گفتند اى ذوالقرنین یاجوج و ماجوج سخت در زمین فساد مى كنند آیا [ممكن است] مالى در اختیار تو قرار دهیم تا میان ما و آنان سدى قرار دهى (۹۴) 

قَالَ مَا مَكَّنِّی فِیهِ رَبِّی خَیْرٌ فَأَعِینُونِی بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَیْنَكُمْ وَبَیْنَهُمْ رَدْمًا ﴿۹۵

گفت آنچه پروردگارم به من در آن تمكن داده [از كمك مالى شما] بهتر است مرا با نیرویى [انسانى] یارى كنید [تا] میان شما و آنها سدى استوار قرار دهم (۹۵) 

آتُونِی زُبَرَ الْحَدِیدِ حَتَّى إِذَا سَاوَى بَیْنَ الصَّدَفَیْنِ قَالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آتُونِی أُفْرِغْ عَلَیْهِ قِطْرًا ﴿۹۶

براى من قطعات آهن بیاورید تا آنگاه كه میان دو كوه برابر شد گفت بدمید تا وقتى كه آن [قطعات] را آتش گردانید گفت مس گداخته برایم بیاورید تا روى آن بریزم (۹۶) 

فَمَا اسْطَاعُوا أَنْ یَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا ﴿۹۷

[در نتیجه اقوام وحشى] نتوانستند از آن [مانع] بالا روند و نتوانستند آن را سوراخ كنند (۹۷) 

قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّی فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ رَبِّی جَعَلَهُ دَكَّاءَ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّی حَقًّا ﴿۹۸

گفت این رحمتى از جانب پروردگار من است و[لى] چون وعده پروردگارم فرا رسد آن [سد] را درهم كوبد و وعده پروردگارم حق است (۹۸) 

وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ یَوْمَئِذٍ یَمُوجُ فِی بَعْضٍ وَنُفِخَ فِی الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا ﴿۹۹

و در آن روز آنان را رها مى ‏كنیم تا موج‏آسا بعضى با برخى درآمیزند و [همین كه] در صور دمیده شود همه آنها را گرد خواهیم آورد (۹۹) 

وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ لِلْكَافِرِینَ عَرْضًا ﴿۱۰۰

و آن روز جهنم را آشكارا به كافران بنماییم (۱۰۰) 

الَّذِینَ كَانَتْ أَعْیُنُهُمْ فِی غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِی وَكَانُوا لَا یَسْتَطِیعُونَ سَمْعًا ﴿۱۰۱

[به] همان كسانى كه چشمان [بصیرت]شان از یاد من در پرده بود و توانایى شنیدن [حق] نداشتند (۱۰۱)

 


 


تاریخ : یکشنبه 1 دی 1398 | 07:37 ب.ظ | نویسنده : معصومه شعبانی | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.

  • پرشین جیم